Een nieuwe publicatie over cultuurhistorische bomen.
Nu het tracébesluit is vernietigd en de bomen behouden blijven, komt er extra energie vrij om te focussen op het beschermen en versterken van de unieke waarden van de historische landgoederen Amelisweerd en Rhijnauwen. Want wat maakt de eeuwenoude bomen hier toch zo bijzonder?
Dat heeft alles te maken met hun geschiedenis en groeiplaats. Op de vruchtbare kleigrond langs de Kromme Rijn groeien bijzondere soorten en variëteiten die eeuwen geleden werden geleverd door internationaal vermaarde Nederlandse boomkwekerijen. Dankzij nieuwe inzichten in de taxonomie kunnen deze bijzondere bomen en heesters steeds beter herkend en begrepen worden.
Tegelijkertijd is dit erfgoed zeer kwetsbaar. Cultuurhistorische bomen en heesters verdwijnen en van de oorspronkelijke bomen op landgoederen en buitenplaatsen in Nederland is naar schatting nog maar zo’n vijf procent over. De kennis hierover krijgt nog nauwelijks een plek in bestaande groenopleidingen. Daarom is het belangrijk deze bomen goed te herkennen, beheren en waar mogelijk opnieuw aan te planten.
In het julinummer van het Vakblad Natuur Bos en Landschap hebben Bert Maes (Ecologisch Adviesbureau Maes), Joris Hellevoort (Utrechts Landschap) en Liesbeth Paardekooper (Paardekooper Duurzame Projecten) een artikel gepubliceerd. Hierin staat te lezen waarom de bomen van Amelisweerd van grote cultuurhistorische en ecologische waarde zijn.
De ambitie is om deze kennis een vaste plek te geven in groenopleidingen en historische boomsoorten weer vaker op te kweken. Oud Amelisweerd laat zien dat dit kan: historische lindes van rond 1800 zijn hier opnieuw vermeerderd en sieren de Beeldenlaan. Wil je weten waar, beluister dan ook de al eerder besproken podwalk Woudreuzen Oud Amelisweerd.